Chillen op Lonely Beach

Het was een helse tocht om hier te komen…maar het is het waard geweest!

Lonely Beach doet zijn naam eer aan, het is hier stil en afgelegen en er is hier niets, maar ook echt niets! We logeren 4 nachten op Lonely Beach en zijn echt even helemaal weg van alles, van de drukte van de steden, van alle geluiden, van de vele andere mensen en van wifi… We genieten van de stilte en de rust en de prachtige heldere zee. Het water is hier zo helder dat ook al ben je zo diep dat je er bijna niet kunt staan je nog steeds je eigen voeten op de bodem kunt zien.

Na een lange nacht slapen in ons primitieve maar mooie bamboehuisje kunnen we er weer tegenaan!

Onze leef versnelling gaat hier direct een stapje lager, we lopen en bewegen langzamer en nemen de tijd voor ons ontbijtje, de lunch en ons avondeten in de gezellige bar.

De dagen op Lonely Beach genieten we van de zee en het strand. We lezen heel wat uurtjes, spelen samen spelletjes en huren duikbrillen en snorkels waar vooral Olivia en Boaz gretig gebruik van maken. Ik pak hier ook mijn ochtendwandelingen weer op, die ik al die weken niet gemaakt heb. Het is iedere dag hetzelfde rondje, want meer weggetjes zijn er niet maar ik geniet ervan en kom echt tot rust!

Een bijzonder fenomeen op Koh Rong is het blauwe plankton. Dit kun je zien als het pikdonker is en je de zee in gaat. De eerste avond wisten we nog niet hoe dit precies werkte en dachten wij dat we het zouden kunnen zien vanaf het strand, maar dat bleek niet het geval. De tweede avond wordt ons verteld dat je het water in moet lopen en een beetje moet bewegen met je armen om het te zien. Izabella is moedig en stapt deze avond na het eten al de zee in, in het pikdonker en inderdaad ze ziet allemaal klein blauwe lichtgevende puntjes in het water.

De volgende avond, nemen we allemaal een avondduik, best een beetje spannend in het pikdonker maar eenmaal in het water is het vooral magisch. Het water is heerlijk warm en al bewegend door het water zie je allemaal kleine blauwe lichtjes, het lijkt wel tovenarij!

De laatste avond zien Thomas, Olivia en Boaz het niet meer zitten om terug het water in te gaan. Maar Izabella en ik nemen nog wel een laatste duik, het is zo bijzonder en het voelt als een ones in a lifetime… Wat Izabella betreft is deze ervaring ook het mooiste en meest bijzondere van de hele reis. We nemen dus ruim de tijd om ervan te genieten en ik ontdek als je gaat zwemmen dat het nog mooier is!

We hebben genoten van deze unieke en vooral rustgevende tijd op Lonely Beach, maar nemen helaas na vier nachtje weer afscheid van dit kleine paradijsje, waarvan ik hoop dat het nog lang mag blijven bestaan… Of het er nog lang kan blijven is maar de vraag de Chinezen rukken op… en vele mensen hebben geen officiële papieren dat het land waar ze wonen van hen is, daarmee valt er niets te bewijzen en worden vaak deze mooie kleine bungalowtjes geruimd door de Chinezen die het land opeisen en vaak huurcontracten hebben afgesloten met Cambodja voor 99 jaar! Zij bouwen hier vervolgens luxe resorts en daarvoor worden heel wat mooie bomen gekapt en kleine pittoreske plaatsjes vernietigd. De eigenaar van deze kleine bungalows weet ook niet voor hoelang het nog zo zal blijven, het kan binnen enkele maanden gedaan zijn, maar ook nog jaren duren…Ik duim dat het nooit zal verdwijnen en de Chinezen dit mooie eiland laten zoals het nu is…